วันเสาร์ที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2559


ขอให้สุข สมหวัง ดังปรารถนาตลอดปีตลอดไป นะจ๊ะ...หุหุหุ

วันจันทร์ที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2559

เก็บเห็ดยามราตรี

มหาวิทยาลัยโลกที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ก็คือ มหาวิทยาลัยชีวิต เพราะการเรียนรู้หามีที่สิ้นสุดไม่ ยิ่งอยากรู้อยากเห็นยิ่งเน้นการได้เรียนรู้มากยิ่งขึ้น...ครั้งแรกของศรีภริยาที่ต้องการเรียนรู้วิธีเก็บเห็ดโคน (เห็ดปลวก) ยามค่ำคืน  ๒๖ ก.ย. ๒๕๕๙ ประวัติต้องจารึก..."มหาวิทยาลัยชีวิตกับการเก็บเห็ดปลวก" พะนะ











วันศุกร์ที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2559

วันเสาร์ วันหยุด...๒๓ ก.ค. ๒๕๕๙ "เหนื่อยนักพักกายก่อนนะครับ" อิอิอิ
หน้าน้ำหน้าฝน ชุบคนให้เป็นคน (มีข้าวกิน) พะนะ

วันเสาร์ที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2559

ฝนตกรินรินหอมกลิ่นดินไอฝน จากบ้านนามาดน...

วันศุกร์ที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2559

กาศร้อนนนนนชิ...ห่ะ วันนี้ ๑๕ เมษายน ๒๕๕๙ ณ บัดนาว ๑๖.๕๖ น. ค่อยทุเลาบ้างแล้ว พะนะ...

ขอบคุณ เครดิตภาพ โดย มูลนิธิหมอชาวบ้าน....เฟซบุ๊ก

แซบ ๆ เด้อ ๕๕๕ โอ๋ย

วันเสาร์ที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2559

2 เมษายน 2559  ฮ้อนแท้ฮ้อนหว่า...เกิ๊นนนน  อ๊ะ เยน ๆๆๆๆๆ

วันศุกร์ที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2559



หน้าแล้ง ลมร้อน พักผ่อนกายา ท้องทุ่งนาหรือว่าชายทะเล บนภูเขา เลือกเอา ก็แล้วกัน...อิอิอิ

วันจันทร์ที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2559

วันอังคารที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2559

ฮ้อนนนน แฮงงงง หลายยยยย จ๊วบบ
๘ มีนาคม ๒๕๕๙

วันอาทิตย์ที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559

วันสิ้นเดือน ก.พ. 2559

ยังคงความหนาวเยนนนนน พร้อมกระแสลมกระโชกเป็นระยะ....บ้านของข่อย @บ้านโนนสวาท ป่าไร่ ดอนตาล มุกดาหาร


วันศุกร์ที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559

วัน ท่ะ ย่ะ หัด (วันทยหัตถ์) ลูกเสือน้อย อิอิ
ด.ช.เมธากร (น้องวิคเตอร์) สมไวย์ อายุ ๔ เดือน

วันจันทร์ที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559

วันอาทิตย์ที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2559

ขอบคุณท่านเกษตรอำเภอกุดข้าวปุ้น...ท่านประสิทธิ์  สิงห์ชา พร้อมศรีภริยา ท่านรองฯจันทร์เพ็ญ  สิงห์ชา ที่ดูแลผมพร้อมครอบครัวมาตลอด ๖ ปีเต็มที่มาใช้ชีวิตในการทำงานในรั้วเขียวทอง "หนองเม็ก" ครับ ขอจดจำนิรันดร
ขอบคุณทีมงานเขียวทอง "หนองเม็ก" ที่ให้ความรัก ความอบอุ่น เป็นกันเองดุจคนในครอบครัวเดียวกันมาโดยตลอด ๖ ปีเต็มครับ น้ำจิตน้ำใจมากล้นพรรณนา ตลอดชั่วชีวิตขอจดจำมิลืมเลือน ครับผม

ไม่อยากเอื้อนเอ่ยแม้เพียง ๑ พยางค์...แค่คิดก็หัวใจแทบสลาย แม้นมิอยากพรากจากไป แต่ด้วยภาระหน้าที่ และกาลเวลา ...จากกันเพียงกายแต่หัวใจยังคงมั่น  หน้าที่ที่สำคัญยังแบ่งปันให้เสมอ...
รักและผูกพันนิรันดร...รั้วเขียวทอง
..."ก่อนจากกันขอสัญญา ฝากประทับตรึงตราจนกว่าจะพบกันใหม่ อย่าได้ลืมเลือนสัญญากันไว้อย่างไร....ขอให้เรามั่นคงจิตใจก้าวไปสรรค์สร้างความดี..."....
นักเรียนลูกหลานของพวกเรา คือ เป้าหมายอันสำคัญ